Theatrale poëtica van jazzy feminisme 💎 Keuze van de Criticus

5-5-2024 - Devika Chotoe

“Queen Angelito flaneert over het podium in haar zwarte bontjas en haar divaesque zonnebril en verleidt het publiek met fenomenaal gezang. Vanavond zal Stuger tweemaal een heldin worden: eenmaal als een gevierde ster en eenmaal als de kwetsbare vrouw daaronder.”

“Als je bekend bent met het werk van bell hooks zie je ook hoe immens gelaagd en vernuftig Stuger haar teksten heeft verwerkt tot een caleidoscopisch script en tot een voorstelling waarin de viering van een veelzijdige zelf centraal staat.”

“Queen Angelito is wat mij betreft de theatrale poëtica van een jazzy feminisme.”

Ook interessant

{/exp:ce_cache:it}