Harry, een typische loser, heeft een meisje te eten. Een meisje dat veel te mooi is voor hem, dat is wel duidelijk. Toch probeert Harry haar te boeien en dat doet hij door over zijn moeder te vertellen. Die had nogal een roerig leven, namelijk.

Zo verloor ze eind jaren ’30 al haar geld tijdens de beurskrach. Ze ging drinken en gokken en zichzelf hoereren. Toen werd het ook nog eens oorlog. Alsof dat nog niet genoeg was draaide ze helemaal door. Haar dood was gek genoeg een toevalstreffer - iets met een lange vinger.

Het leven van zijn moeder ging Harry niet in de koude kleren zitten. Hij woonde bij zeven pleeggezinnen en belandde van de ene in de andere ramp. In de schilderkunst vond hij zijn redding. In zijn schilderijen verwerkt hij zijn veertien bijna-dood-ervaringen. In complementaire kleuren, dus. Zodra een zingende taart ten tonele verschijnt, blijkt alles nog nét even iets gecompliceerder in elkaar te zitten dan gedacht.

première 24 december 2002 in Theater Bellevue in Amsterdam
tournee december 2002 en januari 2003

met dank aan Carin Eilers, Marguerite de Brauw, Laura de Josselin de Jong, Inge Smolders

Foto's & Video's

Reacties

Meer van de makers